Murphy’s law slaat ongenadig toe

Dit is een heel kort bericht vanuit Schiphol, na een hele kort nacht. Gisteren ging zowat alles mis wat er mis kon gaan. Het begon ’s ochtends, toen de cv ermee ophield. Verwarmingsmonteur kwam gelukkig wel, maar pas in de middag.

Er moest nog gepakt worden, er was nog een laatste afspraak over mijn aanstaande reis, de verzekeringen moesten geregeld (omdat ik in de VS ook ga werken kan het niet op de normale reisverzekering), er kwam nog een buurjongetje langs zonder sleutel van thuis, de laatste rekeningen moesten worden betaald, post afgehandeld en de kat moest naar de oppas. Kortom, druk schema. De gemeente Goes had nog een verrassing: ik zou een huisvuilzak in de ‘s-Heer Hendrikskinderenstraat hebben neergezet, en niet in mijn eigen grijze container. Of ik  even dertig euro wilde betlane. Pardon? Denken jullie dat ik tijd heb om met vuilnis van mezelf te slepen naar een straat waar ik niet woon?

Maar goed. Het ergste kwam nog. Een blije brief van ING: we gaan u verhuizen en krijgt een nieuwe credit card. Wordt in maart naar u toegezonden. Goed het schijnt niet anders te kunnen. Maar handig is het niet. Per 27 maart kan ik niet in de States betalen met credit card. Mijn huisgenootje is zo lief om straks de nieuwe kaart naar me toe te sturen, maar een gedoe is het wel. D’r zullen meer mensen problemen mee krijgen, vermoed ik. Ik zit in ieder geval als ik terug ben bij een andere bank.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboeknotities

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s