Het best bewaarde geheim van Harlem

Lee Lee Baked Goods

Lee Lee Baked Goods

“Koop niets in Harlem, ga downtown als je spullen nodig hebt. Overdag loopt er politie rond, maar ’s avonds is het er niet pluis”, was het goedbedoelde advies dat ik begin deze week van iemand kreeg, toen ik vertelde dat mijn hostel is gevestigd aan 118th St, boven Central Park.

Ik sloeg het advies vrolijk in de wind en daar heb ik geen spijt van. Het eind van mijn verblijf in New York nadert, maar ik begin me steeds beter thuis te voelen. Deels is dat te danken aan het nabijgelegen Central Park: als Zeeuwse ben ik erg gehecht aan ruimte, bomen en water. Op een zonnige dag is het zalig om even door het park te wandelen.

Maar ook de buurt is charmant. Tuurlijk heeft Harlem rotte plekken en soms kun je de boosheid van mensen gewoon voelen. In één deli weigerde een bediende me zelfs te helpen, vijnzend dat hij geen Engels sprak. Ik ben niet voor een gat te vangen, dus sprak ik hem in het Spaans aan. Nog geen sjoege, totdat de andere klanten zich ermee begonnen te bemoeien: ‘He man, ze spreekt Spaans tegen je hoor. Je mag wel eens wat aardiger doen.”
Het bleek een uitzondering:  iedereen is hier verder supervriendelijk. Sinds enkele dagen ben ik vaste klant van een aggenebis ogend bakkerijtje, twee blokken verwijderd van het hostel: Lee Lee’s Baked Goods. Ik ontdekte het bij toeval, toen ik met een vriend op zoek was naar een plek voor een laat ontbijt. Mr. Lee Lee is een lokale beroemdheid. De hele buurt komt voor zijn rugelachs, een van oorsprong joodse versnapering van deeg met een vulling van rozijnen, noten, chocola, kaneel en nog meer. De ingrediënten variëren per bakker, maar Mr. Lee Lee’s geheime recept maakt zijn rugelachs tot de beste van New York, volgens vele recensenten op internet.
In dit bakkerijtje met drie tafels en misschien net acht zitplaatsen groepen de buurtbewoners samen. Voor een praatje, voor het sociale contact. Het is een uitstekende plek om mensen van hier te ontmoeten en waar iedereen gelijk is: zwart, blank of Spaans. Maar iedereen komt voor nog iets anders: de kippensoep van mevrouw Lee Lee. Nergens wordt er reclame voor gemaakt, en dat is maar goed ook. Mevrouw Lee Lee zou overspannen raken als ‘hip Manhattan’ de plek zou ontdekken. Een zalige, zelf getrokken vullende soep met grote stukken kip, dumplings, aardappelen, wortels, bleekselderij en pompoen. De prijs: 3 dollar. Meneer en mevrouw Lee Lee konden wel eens de reden zijn dat ik op de terugweg weer in Harlem een kamer boek.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Dagboeknotities

2 Reacties op “Het best bewaarde geheim van Harlem

  1. Pingback: Tussen de Newyorkers «

  2. Pingback: Betaalbare kamers in New York City «

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s