Tennisrackets aan mijn voeten

Sneeuwpret in Bar Harbor

Sneeuwpret in Bar Harbor

Vorige week nog zakte ik onwetendheid tot mijn middel in de sneeuw. Maar tennisrackets aan je voeten is het antwoord, ontdekte ik tijdens een bezoek aan Bar Harbor in de staat Maine, waarin ik te gast was bij Theo en Fiona de Koning uit Bruinisse, die vier of vijf jaar geleden zijn geëmigreerd om de bodemcultuurmossel in de Verenigde Staten aan de man te brengen. Net op tijd, trouwens, want de dooi is hier begonnen. Mud season, modderseizoen, noemen ze dat hier vanwege alle prut waar je dan doorheen moet stappen. 

 Nadat Theo me zijn nieuwe werkplek had laten zien, de wateren rondom Bar Harbor, zijn we met snowboots een berg opgewandeld. Zonder die flappen onder je voeten kun je dus eigenlijk niet over sneeuw lopen. Sterker nog, het kan levensgevaarlijk zijn omdat je niet weet hoe diep het eronder is. Maar met snowboots kun je hier in de winter toch nog de bergen of het bos in.

Bar Harbor lijkt een beetje op de omgeving van Burgh-Haamstede zoals het er tien of misschien wel twintig jaar geleden uitzag. In de zomer stikt het van Amerikaanse stedelingen die de hitte van hun woonplaats willen ontvluchten, in de winter is de lokale bevolking op elkaar aangewezen. Dat maakt de plek des te magischer in de winter, wat mij betreft. Ik ben hier natuurlijk voor mijn werk, maar ik begrijp niet dat er maar zo weinig Europeanen naar toe komen. Qua schoonheid staat Bar Harbor gelijk aan Tsitsikamma in Zuid-Afrika en Vancouver Island in Canada, twee wonderlijk mooie plekken op de wereld met oerbos. Plekken om tot rust te komen en tegelijkertijd bij te tanken.

Misschien is die onbekendheid maar goed ook. Hoewel Theo, Fiona en ik flink aan het fantaseren waren over de verdere zakelijke mogelijkheden in dit gebied: een mosselacademie, een mosselmuseum en een mosselrestaurant, met van die lange tafels en natuurlijk mosselbier en -wijn uit Maine. Het zou een hit worden, ik weet het zeker. Theo en Fiona hebben nog flink wat werk te verzetten voordat ze echt winstgevend worden, daar kom ik allemaal nog op terug in een langer verhaal in de zaterdagbijlage Spectrum, maar ik weet zeker dat ze het gaan redden in Amerika.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Dagboeknotities

Een Reactie op “Tennisrackets aan mijn voeten

  1. Wilma Blom

    Als wij de volgende keer weer in de winter gaan zal ik voor flappen onder de voeten zorgen. Lijkt me gaaf om zo OP de sneeuw te lopen i.p.v. er tot aan je knieën in te zakken!

    Ooh, jij bent ook wel eens op Vancouver Island geweest? Ik ook, jaaaaaaren geleden;)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s