Bij de eerste hulp

Er leek geen zegen te rusten op mijn laatste trip naar Amerika.  Al op dag één vertrok het vliegtuig drie uur later dan gepland vanwege de enorme sneeuwstormen die over het Noordoosten van de Verenigde Staten raasden. Ik vloog over Philadelphia naar New York. De bagage moest ik in Philadelphia zelf van de band halen en terug inchecken, wat op zich allemaal netjes was gebeurd, maar bij aankomst op La Guardia kwam de koffer niet. Bij navraag bleek -ie in een ander vliegtuig te zitten, dat pas een uur later zou arriveren. Toen we aankwamen in het appartement dat ik in Brooklyn had gehuurd was het inmiddels na elven, in plaats van om en nabij zeven uur, zoals gepland.  Ook de trip naar Philadelphia, die we voor het weekend hadden gepland, werd ernstig vertraagd door nog meer sneeuw. De bussen reden niet, het vliegveld was nog altijd gesloten, maar gelukkig reden er die dag weer treinen. We zouden er iemand uit Washington DC ontmoeten, omdat Philly ‘handig’ ergens ligt halverwege NYC en DC, maar hem was het nog niet eens gelukt zijn huis uit te komen, zo erg was het daar met de sneeuw.

 In Philly zelf was het best erg met de sneeuw. Dat je toch nog ergens te voet kon komen is te danken aan al die ijverige bewoners die hun stoepjes elke dag weer met sneeuwschuivers en andere hulpmiddelen schoonhouden. Op de stukken waar nog sneeuw lag was het spekglad of er lag van die lekkere zoutdrap. Omdat ik alleen maar door stedelijk gebied zou reizen, had ik deze keer mijn wandelschoenen thuisgelaten, maar daar heb ik flink spijt van gehad. Mijn mooie witten leren laarsjes zien er afgetrapt uit door al het uitgebeten zout. Thuis eens proberen wat aan te doen: schoonmaken, poetsen. Wie nog iets te klagen had over te weinig strooizout in Nederland: hele wijken waren niet met de auto begaanbaar, bussen reden alleen op sommige trajecten en ’s nachts werden er stukken rijbaan afgezet om sneeuw te ruimen. Ook taxi’s reden lang niet overal naar toe. Toen wij aankwamen begon het sociale en werkleven eigenlijk pas weer op gang te komen. Iedereen had een week in huis opgesloten gezeten.

En het viel niet mee in de kou. Was ik al de hele week aan het kwakkelen, verkouden,  lethargisch, langzaam, moeite met lopen, bij terugkomst in NYC was het echt klaar. ’s Nachts ben ik zo ziek geworden, dat ik de volgende dag naar de huisarts kon, die me weer doorverwees naar het ziekenhuis.  Ze vermoedden een eventuele acute blindedarmontsteking, dus ik begon al te vrezen voor het verloop van mijn terugreis. Het duurde wel even voordat ik mezelf naar het ziekenhuis had gesleept, maar ’s avonds zat ik dan bij de eerste hulp. Het viel gelukkig allemaal mee en met een stevige antibioticakuur hoop ik er snel bovenop te komen, maar ik ben er nog niet helemaal. Heb namelijk zeker twee dagen en nachten niets anders kunnen doen dan op bed liggen, dus het was wel heftig.

Het opvallende verschil met Nederland is dat huisartsen veel tijd nemen voor hun patiënten. Bij een consult in Nederland probeert de dokter om me binnen vijf à tien minuten naar buiten te werken, hier was ik een uur zoet. Formulier invullen met gezondheidsvragen over mezelf en familieleden, gewicht, lengte, hartslag, bloeddruk, echt alles willen ze van je weten voordat je überhaupt de dokter zelf hebt gezien. De artsen vragen je ook de hemd van het lijf. Welke symptomen, waar precies, en wat nog meer? Ook de eerste hulp van het ziekenhuis in Brooklyn was interessant. Hier komen alle mensen die geen zorgverzekering hebben voor hun medische hulp. Een bordje in de wachtkamer herinnert dat iedereen recht heeft op acute medische hulp, ook als hij of zij daar geen geld voor heeft.

En zo kwam het dus dat ik ruim een week niets van me heb laten horen. Het lukte ook maar niet om internetverbinding in het appartement in Brooklyn tot stand te krijgen. Op de laatste dag wisten we eindelijk hoe het zat: de vrouw van wie we huurden had ons wel het wachtwoord gegeven, maar ergens eens ‘nul’ met een ‘o’ had verwisseld. Tja. Volgende keer beter.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Dagboeknotities

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s